Τόπος επιστροφής

Μακεδονική ακρόπολη.

Εποπτεύει.

Τον τόπο, τον χρόνο.

Συννεφιάζει τον καιρό στο ηλιοβασίλεμα.

Επιβολή βλέμματος.

Ηγεμονική και απροσπέλαστη.

Με καλεί να επιστρέψω.

Εξόριστη βασίλισσα σε ρόλους και χρόνους ανάρμοστους.

Νιώθω την έλξη στο σώμα μου.

Υπνωτισμένη ιχνηλατώ την χαμένη πρόσβαση.

Με κοιτάει να την κοιτάω.

Καταγωγή και απώλεια.

Επιστροφή λειψή.

Δεν έφτασα.

Πονάω.

Έπρεπε να φύγω.

Απόσχιση, υπόσχεση και εκκρεμότητα.

Έφτασα όμως πιο κοντά.

Και ξέρω τι έγινε.

Δεν έχω φωνή.

Να διηγηθώ, να πω την ιστορία.

Αλλά έχω δύναμη.

Βουβή, καίει, χύνεται σε δάκρυα και λυγμούς.

Χαρακώνει.

Ήρεμη, αγέρωχη και υψηλή.

Είδα μάχες, χαλασμούς, 

βασίλεια και γκρεμίσματα.

Μοίρες που χάθηκαν,

πολιτισμοί που έσβησαν,

μέλλοντα που δεν έγιναν παρόντα.

Απόγονος εγώ,

διάδοχος,

αντίστροφος Περσέας,

Περσίδα,

περπατώ στο πεπρωμένο μου.

Και του τόπου.